ΙΣΤΟΡΙΑ

ΤΗΕ RITUAL OF THE RISING OF THE MUMMY IN THE LAND OF MACEDONIA.

«Εδώ και 2300 χρόνια περίπου, κάθε χρόνο, με την ανατολή του ηλίου στον ορίζοντα, ο αιγύπτιος στην καταγωγή μουσικός και ιεροφάντης του μυστηρίου, θα αρχίσει να περιφέρεται στους δρόμους του Άλλου Κόσμου και στην πόλη των Νέκους ή Νεκρών (εκ της ΝΕΚ) με ένα ζουρνά συνοδευόμενος από ένα νταούλι, για την αναζήτηση και την έγερση των νεκρών που συνόδεψαν τον νεκρό Βασιλιά Αλέξανδρο στον τάφο (άντρες 12 και γυναίκες 3).

Στο άκουσμα της μουσικής ρυθμικής αυτής πρόσκλησης, οι μπούλες (Μούμιες)  θα εγερθούν από τους τάφους και θα προβάλουν στις πύλες του κάτω κόσμου και στο Φως της Ημέρας, με το νεκρικό προσωπείο και τον πολύχρωμο κεφαλόδεσμο σε σχήμα φιδιού κόμπρας σε πλήρη διαστολή να δεσπόζει στο κεφάλι τους και ως Λευκά Φτερωτά φαντάσματα (μπέλλα-μπούλα ή μπα-μπούλα) και κοιτάζοντας προς τον ουρανό σε στάση ικεσίας, θα αρχίσουν να τινάζονται δεξιά αριστερά, διώχνοντας την σκόνη που τους περιβάλει από τον τάφο και δηλώνοντας μέσω της πράξης αυτής την Νεκρανάσταση τους.

Με την ολοκλήρωση της περισυλλογής και σε διάταξη πομπική, ο μουσικός θα τους οδηγήσει την 12η μεσημβρινή ώρα σε μια δεξιόστροφη κυκλική (anti-clock) πορεία στον ορίζοντα με τις επτά στάσεις που οφείλουν να πραγματοποιήσουν σε προκαθορισμένες διασταυρώσεις τριών δρόμων (επτά οι ναοί του κάτω κόσμου και τρεις οι πύλες που έχει ο καθένας), προκείμενου να μπορέσουν να αναδυθούν και να εξέλθουν από τον Κάτω Κόσμο στον Επάνω. Με την δύση του Ηλίου και μετά από μια πολύωρη και επίπονη διαδρομή στους δαιδαλώδες δρόμους του κάτω κόσμου, οι Μπούλες θα φτάσουν στο όγδοο στάδιο της πορείας τους και στον Αναγεννησιακό χώρο των Αλωνιών ή Γκούμνο παλαιοτέρα (ο συμβολικός κυκλικός παγανιστικός χώρος όπου διαχωρίζεται το Νεκρό στάχυ από τον Ζωντανό σπόρο). Με την είσοδο στον χώρο αυτόν, θα μπορέσουν να αποβάλλουν το νεκρικό προσωπείο και τον κεφαλόδεσμο που κουβαλούν από τον τάφο, αποκαλύπτοντας με αυτό τον τρόπο την Ανθρώπινη Μορφή.

Στην συνέχεια και για ένα ολόκληρο 24ωρο, τα φαντάσματα αυτά της ιστορίας, θα συνεχίσουν να περιφέρονται ελεύθερα μέσα στους δρόμους της πόλης, τρώγοντας και χορεύοντας μαζί με τους κοινούς θνητούς μέχρι ο Ήλιος να δύσει πίσω από την Ντούρλια ( σκοτεινός τόπος), για να χαθούν και αυτοί ξαφνικά μαζί του, όπως ξαφνικά εμφανίστηκαν στο κόσμο των ζωντανών.

Ολοκληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο, την αιώνια προσδοκία των Μακεδόνων παγανιστών (Γενίτσαροι), για την ενδεχόμενη νεκρανάσταση του νεκρού Βασιλιά τους ως θεού Φαραώ. Της αναβίωσης του Μύθου, ότι Ζει ο Βασιλιάς Αλέξανδρος»

Πρόκειται για την ύπαρξη και την τέλεση ενός τελετουργικού, αλληγορικού χαρακτήρα παγανιστικό φαινόμενο, το οποίο συντελείτε εδώ και 23 αιώνες στον ιστορικό χώρο της αρχαίας Μακεδονίας και στην ιερότερη πόλη των Γενιτσάρων, την Νάουσα (Ναός- ούσα: χώρος όπου τελούνται μυστήρια). Ένα πολυδιάστατο και μεγαλειώδες στην εξέλιξη τελετουργικό και λατρευτικό γεγονός, που αναβιώνει, μέσα από πολύ συγκεκριμένους και αυστηρούς κανόνες τέλεσης, τόσο στο επίπεδο της αμφίεσης, όσο και των πράξεων που την απαρτίζουν. Συνολικής διάρκειας, δύο ημερών. 

Ενός λατρευτικού εθίμου, το οποίο αναφέρεται, στην μεταφορά του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την Αίγυπτο στη Γη της Μακεδονίας και την ταφή του από τους αρχαίους Αιγύπτιους σύμφωνα με τα έθιμα ταφής των Βασιλέων Φαραώ. Ένα τελετουργικό γεγονός που σχετίζεται άμεσα με τα αρχαία Αιγυπτιακά Μυστήρια της και με την αντίληψη της Αιγυπτιακής θρησκείας για την ανάσταση των νεκρών και την σταδιακή άνοδο και την έξοδο των ψυχών στον επάνω κόσμο στο Φως της Μιας Ημέρας. Όπως, αυτά τα Μυστήρια αναφέρονται και πιστοποιούνται εκτενώς ότι υπήρχαν και τελούνταν επάνω στους τάφους των νεκρών Φαραώ και τα οποία προσδιορίζονται για το πώς τελούνταν ακριβώς μέσα από την υπάρχουσα εκτενή βιβλιογραφική αναφορά από την επιστήμη της αιγυπτιολογίας. Αποκρυπτογραφείτε δε και ερμηνεύεται όλη αυτή η πολύπλοκη και πολυδιάστατη διαδικασία αναπαράστασης με κάθε λεπτομέρεια, μέσα από την Αιγυπτιακή Βίβλο των Νεκρών και τα Πυραμιδικά Κείμενα της. 

Το τελετουργικό αυτό φαινόμενο, το συναντάμε να πραγματοποιείτε ενσωματωμένο τα τελευταία 98 χρόνια, μέσα στην εορταστική περίοδο του καρναβαλιού στην πόλη της Νάουσας.

Όλα αυτά, αποτελούν το κεντρικό θεματικό αντικείμενο μιας τεράστιας μελέτης, συνολικού όγκου τριών τομών. Μέσα στην μελέτη αυτή, συγκροτείται και αποκρυπτογραφείται επακριβώς όλος αυτός ο υπαρκτός τελετουργικός παγανιστικός κόσμος της Μακεδονίας και τεκμηριώνεται επακριβώς, η αδιάρρηκτη σχέση την οποία εμφανίζουν με την αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία και τα Μυστήρια της. Επίσης, γίνεται μια λεπτομερείς και απόλυτα τεκμηριωμένη παρουσίαση στην βάση μιας υπαρκτής και ερμηνεύσιμης πραγματικότητας, του τρόπου και του τόπου ταφής του Μεγάλου Αλέξανδρου στην Γη της Μακεδονίας, σύμφωνα με τα αρχαία Αιγυπτιακά έθιμα ταφής. Η όλη αυτή προσέγγιση, γίνεται μέσα από την προοπτική ενός από τους τελευταίους και ποιο ολοκληρωμένους εν ζωή μυημένους ανθρωπους της περιοχής, φορέας μιας προφορικής γνώσης, για την ταφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το θέμα είναι, για να εκδοθεί μια τέτοιου είδους μελέτη επάνω σε ένα τόσο σημαντικό και άγνωστο ζήτημα με  εξαιρετικά παγκόσμιο ενδιαφέρον, πρέπει να υπάρξουν εγγυήσεις, ότι όλα αυτά που θα αποκαλυφθούν, δεν θα αποτελέσουν αυτήν την φορά αντικείμενο καταστροφής ή αλλοίωσης.